Plany Rzemiosła

Przesyłam do wiadomości rzemieślnikom budującym piece i kominki, którzy jeszcze nie funkcjonują w regionalnych strukturach rzemieślniczych, czyli cechach zduńskich, tezy i uchwały z II Zjazdu Cechów, który odbył się w Sali Kolumnowej Sejmu RP 26 X 2016 r.
Mając zaszczyt reprezentowania tam reaktywowanego w tym roku i szczycącego się ponad VI – wiekową tradycją Małopolskiego Cechu Zdunów i Zawodów Pokrewnych, chcę podzielić się z naszym środowiskiem przyjętymi tam uchwałami ukazującymi kierunki działań i zadania przed którymi stoi dziś rzemiosło w Polsce. Pozwolą nam one zrozumieć potrzebę i konieczność przeorganizowania w najbliższym czasie również naszej branży zduńskiej zawodowo zajmującej się budową pokojowych ogrzewaczy pomieszczeń czyli pieców i kominków. Już tylko pobieżne zapoznanie się z tymi dokumentami pozwala nam zauważyć, że bez przywrócenia w regionach tradycyjnych, terytorialnych struktur rzemieślniczych w naszej branży, a wiec cechów zduńskich, nie będziemy mieli szans zrealizowania tych wszystkich zadań, które stoją dziś przed rzemiosłem, a więc przed nami : mikro, małymi i średnimi przedsiębiorcami.

Bez przywrócenia tych podstawowych i tradycyjnych struktur rzemieślniczych nie będziemy potrafili zabezpieczyć dalszego istnienia i rozwoju wykonywanego przez nas zawodu zduńskiego, gdyż nie będziemy mieli struktur przygotowujących wykwalifikowanych rzemieślników mogących sprostać stawianym nam dziś wymaganiom ( np. wymaganiom projektowanej uchwały antysmogowej w Małopolsce). W rezultacie, istnieje też obawa, że bez wysoko wykwalifikowanych zdunów nie będziemy w stanie dorównać rozwojowi rzemiosła na poziomie innych krajów europejskich. Brak cechów aktywnie działających w ramach regionalnych Izb Rzemieślniczych całkowicie uniemożliwia przywrócenie i rozwój charakterystycznego dla rzemiosła systemu szkolenia dualnego ( teoria w szkole + praktyka w zakładzie mistrzowskim ), od którego zależy jakość i rozwój rzemiosła. To zachowany i dostosowany do dzisiejszego poziomu postępu technicznego system szkolenia dualnego, jest główną przyczyną rozwoju rzemiosła na zachodzie Europy.

Dlatego też, bez przywrócenia aktywnie działających we wszystkich regionach kraju cechów rzemieślniczych, nie będzie rzemieślników mogących gwarantować najwyższą jakość wyrobów i usług rzemieślniczych. Nasz zawód upadnie, gdyż nie będzie możliwe funkcjonowanie dualnego systemu szkolenia branżowego, systemu egzaminowania i nadawania uprawnień kwalifikujących do wykonywania zawodu.

Odnośnie zaś ogólnopolskich struktur organizacyjnych – takich jak OSKP, to są i będą nam one nadal potrzebne, gdyż ich rola jest niezbędna! Jednak okaże się to rzeczą oczywistą dopiero wtedy, gdy będą one mogły gromadzić prawdziwie przygotowanych i wyszkolonych wg tradycyjnych wzorców rzemieślniczych wykwalifikowanych zdunów. OSKP jako organizacja ogólnokrajowa powinna więc być dostępna – oczywiście dla producentów i dystrybutorów, ale przede wszystkim tylko dla wykwalifikowanych zdunów, którzy po podstawowym szkoleniu dualnym posiadają potwierdzone egzaminami w Izbach Rzemieślniczych kwalifikacje zawodowe. Tylko tego rodzaju rzemieślnicy będą nadal potrzebować   tzw. szkolenia ustawicznego, które doskonale może zapewniać duża ogólnokrajowa struktura branżowa. Zachód ma struktury organizacyjne na poziomie krajowym, a nawet europejskim np. Veuko, ale funkcjonują one tam skutecznie tylko dlatego, że bazują na istnieniu i działaniu podstawowych struktur rzemieślniczych – cechów, które we wszystkich regionach zapewniają zdobywanie rzemieślniczych kwalifikacji zawodowych na bazie systemu szkolenia dualnego. Dlatego dziś nie ma pilniejszego zadania dla naszej branży jak „wzajemna” pomoc

w zorganizowaniu, a właściwie to przywróceniu tych podstawowych struktur. To też powinno być głównym zadaniem na dziś dla OSKP i tak to też widzę z perspektywy mojej wieloletniej posługi w zarządzie OSKP. Trzeba dziś pomóc przywrócić podstawowe struktury organizacyjne rzemiosła tym, którzy chcą w nich pracować zawodowo ( nie dorywczo ). Bez przywrócenia cechów zduńskich, a więc utrzymywanie stanu pozostawania branży zduńskiej nadal po za strukturami rzemiosła, nie wykorzystamy tych możliwości, które ukazują nam przedstawione na warszawskim zjeździe cechów tezy i uchwały. Myślę też, że bez tych struktur nie będziemy w stanie dostosować się do współczesnych, znacznie podniesionych nam wymagań – chociażby tych, które będą obowiązywały od 1 I 2019 r. lub 1 I 2023 r. w zakresie emisji. Załączam do wiadomości Uchwały i tezy ze Zjazdu Rzemiosła Polskiego.

Członek OSKP

i Starszy Małopolskiego Cechu Zdunów i Zawodów Pokrewnych

 

Jacek Ręka

 

UCHWAŁY

Rzemiosło – jest bardzo ważną częścią historii, teraźniejszości oraz przyszłości Rzeczpospolitej i dlatego wymaga najwyższego szacunku.

W Polsce niezbędne jest wprowadzenie Powszechnego Samorządu Gospodarczego którego integralną, odrębnie zorganizowaną, częścią musi być samorząd rzemieślniczy.

Rozwój rzemieślniczego kształcenia zawodowego powinien być priorytetowym zadaniem dla środowiska, samorządu terytorialnego oraz władz państwowych.

Konieczne jest przeprowadzenie kampanii społecznej promującej dualną edukację zawodową, ze szczególnym wskazaniem rzemieślniczego systemu kształcenia. W jej ramach musi zostać uwzględnione działanie służące podniesieniu prestiżu tytułów zawodowych Czeladnika i Mistrza.

Mistrzowie rzemiosła uczący młodzież, powinni uzyskać statut nauczycieli zawodu w ramach planowanej reformy szkolnictwa zawodowego.

Posiadanie kwalifikacji profesjonalnych powinno być wprowadzona jako warunek dopuszczenia do wykonywania wybranych zawodów oraz rozpoczynania działalności gospodarczej w ich obszarze.

Na terenie Unii Europejskiej ze względu na interes społeczny, potrzebę efektywnego ograniczania bezrobocia oraz bezpieczeństwo konsumentów, niezbędna jest skuteczna reprezentacja środowiska rzemieślniczego. W celu definicji wspólnych celów oraz określenia możliwych działań proponujemy zwołanie, w drugiej połowie przyszłego roku w Polsce, Pierwszego Zjazdu Rzemiosła Europejskiego.

Przyszłość Wspólnoty Europejskiej zależy od przekonania szerokich warstw społecznych o korzyściach płynących z faktu jej istnienia. Dla uzyskania tego efektu proponujemy dynamiczny rozwój wymiany uczniów i nauczycieli zawodu pomiędzy krajami unijnymi.

System dualnego kształcenia zawodowego oraz wynikająca z niego certyfikacja personalna są gwarancją redukcji bezrobocia i wyrównania szans kariery zawodowej, dlatego powinny być one szeroko implementowane na terenie Unii Europejskiej.

W procesie promocji polskiej gospodarki na arenie międzynarodowej rzemiosło oraz jego produkty i usługi powinny zajmować szczególne miejsce.

Patriotyzm, profesjonalizm, ofiarność, przywiązanie do tradycji, przedsiębiorczość, oddanie młodzieży

oto

                                                    CECHY     MISTRZÓW     POLSKI

 

TEZY

Możliwość odbycia II Zjazdu Cechów w Sali Kolumnowej Parlamentu, pod patronatem Marszałka Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej Pana Marka Kuchcińskiego jest dowodem, że po 15 latach oczekiwań i zabiegów obecne władze Polski, z uwagą godną wielowiekowego wkładu rzemieślników w sprawy Ojczyzny, postrzegają potrzebę rozwoju samorządu rzemieślniczego, jego systemu kształcenia oraz całego środowiska.

Polskie rzemiosło to 3 miliony osób wykonujących jeden ze 130 zawodów oraz prawie 100 tysięcy uczniów pobierających naukę w systemie dualnego kształcenia w przeszło 25 tysiącach przedsiębiorstw.

Liczący sobie przeszło osiem wieków polski samorząd rzemieślniczy stanowił i stanowi integralną, choć niezależnie zorganizowaną, cześć rodzimego samorządu gospodarczego.

System rzemieślniczego samorządu gospodarczego, jako jedyny w Polsce, dysponuje strukturą regionalną gwarantującą reprezentację lokalnych środowisk oraz hierarchiczną strukturą reprezentującą interesy poszczególnych grup zawodowych. Stanowi to kwintesencję powszechnego samorządu gospodarczego, który powinien łączyć w sobie odpowiedzialność zarówno za interesy pracodawców jak i pracobiorców.

Najstarszy w Polsce rzemieślniczy system kształcenia zawodowego jest wzorcem dla koncepcji dualnej nauki zawodu.

Cechy rodzinnych rzemieślników, profesjonalizm, przywiązanie do tradycji, odpowiedzialność, kreatywność i nowoczesny patriotyzm pozwoliły przetrwać idei przedsiębiorczości czasy socjalizmu oraz były źródłem pozytywnej zmiany wizerunku Polski w Europie.

Tytuły zawodowe czeladnika i mistrza zasługują na najwyższy szacunek bowiem zdobywane są w procesie, który łączy elementy edukacyjne z procesem wychowawczym a uzyskiwana wiedza daje w przypadku Mistrzów nie tylko kwalifikacje personalne ale również prawo do nauczania następnych pokoleń.

Kwalifikacja zawodowa uzyskiwana w procesie rzemieślniczego kształcenia zawodowego jest gwarancją jakości wykonywanych usług i produktów, co ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo konsumentów.

Kraje, w których funkcjonuje dobrze zorganizowany samorząd rzemieślniczy, a co za tym idzie system dualnego kształcenia zawodowego, mają najniższe wskaźniki bezrobocia, w szczególności wśród młodzieży.

System rzemieślniczej edukacji wyrównuje szanse kariery zawodowej, bowiem podnosi poziom kwalifikacji profesjonalnych oraz daje kompetencje nauczycielskie.

Interesy środowiska rzemieślniczego na terenie Unii Europejskiej są w zasadniczej części zbieżne z interesami sektora małych i średnich przedsiębiorstw, jednakże dodatkowe kompetencje edukacyjno-wychowawcze, jednostkowy charakter wykonywanych produktów i usług oraz wielowiekowa tradycja powodują, że powinny mieć silną i odrębna reprezentację.

Rzemiosło we wszystkich krajach europejskich od wieków stanowi źródło wzorców zachowań, wiedzy, patriotyzmu, tradycji, odpowiedzialności i tolerancji.

W dobie robotyzacji i cyfryzacji przemysłu, handlu, administracji i części usług powodujących ograniczenie ilości powstających miejsc pracy, rzemiosło stanowi alternatywną ścieżkę kariery zawodowej dla młodzieży nie rozpoczynającej nauki na poziomie akademickim.

Rzemieślnicy to wielomilionowa, międzynarodowa społeczność , którą łączą kwalifikacje zawodowe, standardy zachowań oraz realizowane zadania edukacyjne młodzieży, co sprawia, że jest ona zdolna do integracji szerokich rzesz uchodźców docierających do Europy.

II Zjazd Cechów – Plany Rzemiosła – tezy i uchwały